hmm

okok. sepatutnya ak x leyh muncul pon lg kt laman sesawang ni, tp disebabkan org panggil aku pika dn seorang pika mmg diexpect utk wt mende2 cmni, so ak pon wt lah mende ni. ibu tiada, gone, pegi skola. hmm. btugas. nilah antara sbb ak tolak and btoi2 tolak cadangan ibu (or more tu arahan) utk jdk sorg cikgu bi. sbb x de istilah cuti ponn. die kte ak mmg x leyh carry sciences, eventhough ak mmg more tuh bio, just havent got any a+s yet. ble diamati blk kekadang cm ad jgk betol nyer ap yg ibu ckp, sbb ak nieyh cm x qualified jerk utk jdk sorang doc, walau doc kanak2 pon. sbb ak ni, hmm. haemophobia. aka fobia pd darah. tragedi pengsan di lantai hutan taman negeri endau-rompin tuh merupakan kemuncak segala kebimbangan kebimbangan ibu. hmm. sbb mse tuh mmg ak xleyh tahan. rse cm membuak2buak, dlm imaginasi ak walaupun sbnrnya darah yg kuar tuh cme bbrp titis jerk. tp ak straight away pening, pandangan gelap, mke pucat lesi, and terus rebah menyembah bumi. lme lh jgk ak pengsan mse tuh, sbb mse ak pengsan x rmi org keliling ak, bt den bile ak bgn, tetibe dgn sensei2 skali ngah mengipas aku. muke die mse tuh pun dh nk ikut pucat jgk sbb takot tgk mke ak yg dh xde darah langsung tuh. hmm. dulu mse ak ikut ibu mengajar anak2 murid die msk kt skola die tuh pon, mse tetibe jerk anak murid die ringan je tangan terhempas mangkuk cokctail yang gabak tuh atas kaki die sendiri, menyebabkan darah memercik ke mana2, ak mcm dh org yg x ckp oksigen. rse nk muntah, nk tumbang. lastly ak lari pi bilik jahit. ibu pon dh kelam-kabut mse tuh. mmg bdk tuh dijauhkan dr ak spnjg mse. huhuhu